Brus: geen STEMPEL maar een STEM

Brus: een samenvoeging van broer en zus. Inmiddels steeds meer ingeburgerd als woord voor kinderen en volwassenen met een broer of zus met een handicap, ziekte of stoornis.

Ik merk dat ik best wat moeite heb met het gebruiken van de term. Want is het nou echt wel nodig een stempel op deze kinderen te plakken? Een kind is zoveel meer dan die stempel. De ene brus is de andere niet. Ieder kind is anders, iedere situatie is anders. Er is niet één type brus ofzo. En dat is ook hartstikke logisch, als je bedenkt dat minimaal 1 op de 10 kinderen opgroeit als brus.

En we hoeven het opgroeien met een bijzondere broer of zus toch ook niet direct te problematiseren? Nee, dat hoeft zeker niet, want het hoeft ook geen probleem te zijn. Maar het is nou eenmaal wel ánders. Niet beter, niet slechter, maar wel anders. En soms moeilijker. En ook al bestaat DE brus niet, brussen hebben best wat overeenkomsten. Zo hebben zij allemaal te maken met meer ontwikkelingsopgaven dan een kind dat in een “gewoon” gezin opgroeit.

Hierdoor kunnen ze natuurlijk prachtige kwaliteiten ontwikkelen, zoals een hoog verantwoordelijkheidsgevoel, goed kunnen zorgen, zich makkelijk kunnen aanpassen of goed tegen een stootje kunnen.

En ook krijgen ze, al op jonge leeftijd, te maken met de nodige uitdagingen. En de daarbij horende best moeilijke, soms tegenstrijdige gevoelens. Vaak ook moeilijk te snappen. Ik noem ze vaak ook wel stille gevoelens, omdat ze nou eenmaal niet altijd makkelijk herkend, erkend en uitgesproken worden. En waardoor brussen niet makkelijk kunnen aangeven waar zíj nou eigenlijk behoefte aan hebben.

Door hier met elkaar meer aandacht voor te hebben, meer duidelijk te maken wat het kan betekenen om als brus op te groeien, hoop ik dat brussen zich meer gezien gaan voelen. Dat we met elkaar oog hebben voor deze kinderen, en ontdekken waar ze behoefte aan hebben.

Dus de term Brus, voor mij is het geen stempel, maar de mogelijkheid om deze kinderen een STEM te geven, ze zichtbaar te maken en de aandacht te geven die ze verdienen.

Geef een reactie