Glass Children: kijk er niet doorheen!

Echt gezien voelen, stralend jezelf mogen zijn

Vorige week vrijdag had ik het genoegen als gastspreker aanwezig te mogen zijn bij een betrokken oudergroep van kinderen met ASS, een avond met als thema “brusjes”. Samen verkennen hoe het voor je kind kan zijn om op te groeien met een bijzondere broer of zus. Stille gevoelens, onderliggende behoeften, mooie kwaliteiten, tips. Opvallend vond ik de warmte, betrokkenheid en openheid in de groep. Er was veel herkenning en erkenning.
Ter voorbereiding op de avond bekeek ik nog een keer de TEDx talk van Alicia Arenas over Recognizing Glass Children. En haar boodschap blijft me raken. Glass Children. Niet omdat ze breekbaar zijn (zeker niet!), maar omdat men geneigd is door hen heen te kijken. Zo onopvallend, zichzelf automatisch wegcijferend. En hoeveel verschil wij, ieder van ons, in het leven van een “glass child” kunnen maken. Door ze écht te zien, naar ze te luisteren, en niet zomaar genoegen te nemen met “het gaat wel goed”. Laten we samen dit verschil maken.

Geef een reactie