Hoe je je kind aanmoedigt om te praten

Vaak vinden we het best lastig om te achterhalen wat er in onze kinderen omgaat. Hoe vaak hoor je ouders niet klagen dat hun kind nooit antwoord geeft als ze vragen stellen als “Hoe was het op school?”, of “Hoe gaat het met je?”. En dan nog meegenomen dat brussen sowieso geneigd zijn niet snel te vertellen hoe ze zich echt voelen, wat hen dwars zit. In verschillende boeken en onderzoeken geven brussen aan dat ze niet snel aan hun ouders vertelden hoe het met ze ging, omdat ze het idee hadden dat hun ouders het al zwaar genoeg hadden. Ze wilden de ouders niet nog meer belasten. Zonde natuurlijk, want als ouder wil je waarschijnlijk niets liever dan dat je kind zich gehoord en gezien voelt.

Hoe kom je dan in gesprek met je kind? Hoe zorg je ervoor dat je kind zich opent?

Zorg voor een goed moment voor een gesprekje

Hoe moeilijk het ook kan zijn met alle drukte in het gezin, maak toch regelmatig, op het juiste moment, bewust tijd vrij voor een gesprekje. Je kunt geen goed gesprek voeren als je intussen allerlei andere dingen aan het doen bent. Ben er dus ook eerlijk over als het voor jou even niet uitkomt.

En dit geldt natuurlijk ook voor je kind. Probeer dus aan te sluiten bij wanneer je kind hier het meest voor open staat. Zo is het wellicht niet handig het gesprek te willen aangaan als je kind net helemaal verdiept is in zijn Lego of zijn nieuwste game. Al kan even aansluiten bij zijn spel, interesse tonen in zijn belevingswereld, wel een mooie ingang zijn voor een goed gesprek. Andere goede momenten kunnen zijn tijdens:

  • een autoritje naar bijv. sport
  • een kopje thee wat je samen zet
  • het samen koken
  • een wandelingetje, de hond uitlaten
  • het avondritueel, douchen/ naar bed brengen
  • een spelletje, tekenen of knutselen
  • het samen sporten of andere gezamenlijke activiteit

Gebruik eens ander soort vragen

Zoals al benoemd werken de standaard vragen niet altijd even goed. Gebruik hierbij dus je creativiteit en stel ook eens andere type vragen, uiteraard aansluitend bij de leeftijd van je kind. Bijvoorbeeld: “welke vraag zou ik je nu moeten stellen”, “welke vraag wil je me altijd al stellen, maar durfde je tot nu toe niet”. Of maak er iets grappigs van wat je kind wel moet ontkennen, bijvoorbeeld “Jullie hebben vandaag in de klas zeker alleen maar op de tafels gedanst?”, “wat leuk dat de meester jullie vandaag meenam naar de ruimte, hoe was het daar?”. Of stel bijvoorbeeld vragen als “waar heb je vandaag vreselijk om gelachen?”, ”waar was je boos om vandaag”, “wie heeft jou vandaag goed geholpen?”, “wat voor cijfer geef je de dag”, “wat zou je morgen graag hetzelfde of anders doen?”, “wat zou <vriendje> van jouw dag vinden?”.

Een vragenspel of mijn brussenklets vragenkaartjes (download hier deze brussenklets kaartjes) kunnen ook helpen om het gesprek op gang te brengen.

En geef je kind ook ruimte om dingen aan jou te vragen. Als je dingen niet weet, of moeilijk vindt om te beantwoorden, zeg dit dan ook eerlijk. Hoe meer jij je kwetsbaar opstelt, hoe makkelijker dit ook voor je kind zal zijn.

Laat zien dat je echt luistert

Als moeder krijg ik regelmatig het commentaar “Mam, je luistert niet naar me”, “Mam, heb je dat nou nog niet gehoord, heb ik al drie keer verteld”. Herkenbaar? Kinderen (en volwassenen ook) merken snel of je oprecht naar ze luistert. Laat dus zien dat je echt aandacht hebt, dat je echt luistert. Probeer “empathisch” te luisteren:

  • Luisteer met het doel je kind echt te begrijpen
  • Laat door je lichaamstaal zien dat je aandachtig luistert
  • Check of je het echt begrijpt door terug te vragen
  • Benoem de emotie die je kind volgens jou voelt
  • Stel zoveel mogelijk open vragen met de bedoeling je kind verder te laten praten
  • Probeer vast te stellen of je kind zich aan het eind van het verhaal door jou begrepen voelt

En geniet vooral van de mooie gesprekken die ontstaan!

Liefs, Estelle

Meer tips ontvangen? 

 

Geef een reactie