(Opvoed)opstellingen

Voor iedere ouder die een (blijvende) oplossing wil.

Je hebt een opvoedvraagstuk waar je de oplossing maar niet voor kunt vinden. Je kind laat gedrag zien, waar je geen raad mee weet. Wellicht speelt er op een diepere laag iets wat jullie beïnvloedt. In een opvoedopstelling ga ik samen met jou kijken naar deze diepere laag.

In een vertrouwde, veilige setting, 1-op-1.

Deze bijzondere methode (ontwikkeld door Marianne Langemeijer) laat jou voelen, zien en aan den lijve ervaren wat er gebeurt tussen jou en je kind en/of andere gezins- en familieleden. Er komt helderheid. De werkelijke oorzaak wordt duidelijk. Hierdoor weet je wat nodig is voor jou en je kind en kan jij als opvoeder een positieve beweging in gang zetten.

Wanneer een opvoedopstelling?

Een opvoedopstelling is waardevol in vele situaties zoals bijvoorbeeld:

Jij als ouder

  • wordt geraakt door het gedrag van je kind waardoor de emoties hoog oplopen
  • voelt je belemmerd in de relatie met je kind, maar je kunt er je vinger niet op leggen
  • voelt je overvraagd als opvoeder, te verantwoordelijk of overbezorgd
  • hebt moeite met grenzen stellen
  • kunt niet echt genieten van het ouderschap

Je kind

  • reageert vaak extreem boos of angstig
  • claimt jou of je partner, bemoeit zich met de relatie
  • gedraagt zich als de ouder, bemoeit zich veel met de opvoeding van broer/zus
  • laat gedrag zien dat niet passend is in de ontwikkeling, bijvoorbeeld broekpoepen of -plassen
  • heeft het gevoel er niet bij te horen of lijkt niet in het gezin te passen
  • heeft terugkerende conflicten of moeite met gezag
Hoe werkt het

Een opvoedopstelling werkt heel eenvoudig.

We onderzoeken samen kort je vraag: waar worstel je mee, waarin wil je verandering aanbrengen?

Vervolgens breng je dit thema in beeld: je kiest voor elk gezinslid, inclusief jezelf, symbolisch een vloertegel. Deze vloertegels geef je een plek in de ruimte; je drukt hiermee uit hoe je de positie van de verschillende gezinsleden op dat moment – puur gevoelsmatig – ervaart.

Hierna word je uitgenodigd om je eigen positie in te nemen; je stapt letterlijk in de dynamiek van je gezin. En van daaruit gaat het stromen. Je hoeft alleen maar te kijken naar het plaatje dat je hebt neergelegd, en te ervaren wat er in je gebeurt. Een krachtige en voor veel ouders ook een bijzondere  ervaring.

Je krijgt inzicht in je vraagstuk op een dieperliggende (familie-systemische) laag.

De puzzelstukjes vallen op zijn plaats. En ‘als vanzelf’ wordt van daaruit helder wat je te doen staat om tot een fundamentele en blijvende oplossing te komen. De veranderingen hebben een domino-effect op het gedrag van je kind. En voor jou wordt het opvoeden als vanzelf ontspannen!

N.B. Iedere ouder heeft een eigen familiegeschiedenis en zal dus vanuit zijn eigen perceptie reageren op de dynamiek in het gezin. Het kan dus zijn dat voor beide ouders een afzonderlijke opvoedopstelling nodig is.

De kracht van de opvoedopstelling
  • Eén op één, dus privé
  • Je kind hoeft niet mee, wordt niet onnodig belast
  • Vaak is 1 of 2 sessies genoeg
  • De oplossing is blijvend omdat de essentie geraakt wordt
  • Je werkt aan de vraag in het Hier en Nu
  • Tijdens de opstelling voel je de werking al, de liefde gaat weer stromen
  • De opstelling werkt positief voor het hele gezin
  • Opvoeden wordt weer leuk

Praktisch

De opstelling vindt plaats in mijn praktijkruimte in Driebergen of op de locatie van Sansoma in Doorn. De kosten voor een sessie van 1,5 a 2 uur bedragen €95,-.

Een voorbeeld: het geven en nemen tussen broer/zus uit balans?

Regelmatig krijg ik van ouders de vraag wat ze eigenlijk kunnen vragen van hun brusje in de zorg naar hun broer of zus. “Hij/zij wil zo graag helpen, is zo zorgzaam, en natuurlijk is dat handig en fijn. Maar is dit wel ok? Wanneer vraag ik teveel van hem/haar?” 

Het allerbelangrijkste hierbij is of een kind dit uit vrije beweging doet. Dat hij, op onbewust niveau, niet de last van (een van) de ouders overneemt.

Hierbij ga ik uit van het systemische principe dat het geven en nemen tussen broers en zussen in balans hoort te zijn. Kinderen hebben in essentie geen enkele verantwoordelijkheid om voor elkaar te zorgen, dat is de verantwoordelijkheid van de ouders. Vaak zie je wel dat de oudere kinderen geneigd zijn op praktisch vlak meer te geven. De jongeren zullen dat in balans weer teruggeven aan de ouderen.

Bij kinderen die opgroeien met een bijzondere broer of zus wil deze balans nog weleens doorslaan naar het teveel geven. Deze brusjes hebben het gevoel dat ze moeten zorgen voor hun broer of zus, soms op onbewust niveau.

De balans herstellen met een individuele opvoedopstelling

Een individuele opvoedopstelling kan dit duidelijk maken en helpen de balans te herstellen. Deze werkwijze is ontwikkeld door Marianne Langemeijer en is gebaseerd op de systemisch visie en de familieopstellingen van Bert Hellinger.

In haar boek geeft ze een paar mooie voorbeelden hoe een individuele opvoedopstelling dan kan helpen. Eentje wil ik hier graag aanhalen. Dit gaat over een jongen van 8 jaar die zijn ouders slaat en schopt, en hier moeilijk mee kan stoppen. In de opvoedopstelling gaf de ouder iedereen met behulp van een vloertegel iedereen een plekje op de vloer. De jongen stond heel dicht naast zijn broertje en ver van zijn ouders af.

Het blijkt dat dit broertje (4 jaar) in een rolstoel zit. Als oudste wordt regelmatig van de jongen verwacht dat hij voor zijn jongere broertje zorgt. De ouders ervaren hem als een zorgzaam kind, zien hem liefdevol met zijn broertje omgaan. In de opstelling werd duidelijk dat zijn vader, op de systemische laag, niet beschikbaar was. Uit liefde voor het systeem heeft de jongen zijn plek ingenomen, gezegd “uit liefde voor jou, doe ik het wel papa”. De jongen heeft dus de ouderrol op zich genomen. In het gedrag van schoppen en slaan bleek dat het zorgen voor zijn broertje te zwaar werd. Hij wilde zijn ouders in beweging krijgen. Door de ouders weer hun eigen plek te laten innemen en de jongen zijn kind plek terug te geven, komt er weer rust. Zij zijn de ouders, hij is het kind. Natuurlijk kan hij praktisch gezien best wel eens iets doen voor zijn broertje, maar dat voelt dan als een vrije beweging om te geven. En zo ontstaat er ook een meer gelijkwaardige relatie tussen de broertjes.

De jongen in dit voorbeeld geeft dus duidelijk aan dat er iets niet klopt, maar niet ieder kind zal zich op deze wijze uiten. Belangrijk dus om als ouder hier alert op te zijn. Klopt deze balans bij jullie? Heb je het gevoel dat jullie als ouders de ouderrol opnemen?

Mocht je dit eens verder willen onderzoeken, dan is een individuele opvoedopstelling een laagdrempelige, prettige manier om hier meer inzicht in te krijgen.